Σελίδες

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Σάββατο όλοι οι δρόμοι οδηγούν Σύνταγμα...


Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει μάρτυρες μίας κοροϊδίας άνευ προηγουμένου. 
Με στόχο την καρέκλα και με το ζόρι να μας σώσουν μας βομβαρδίζουν με πολιτικές καφενείου και όπως πάντα με αυτόν τον βαρετό ξύλινο και άκαμπτο λόγο.
Βέβαια ο κόσμος όσο δεν κλείνει τις τηλεοράσεις θα βρίσκεται σε ένα διαρκές μούδιασμα.
Πρέπει να κλείσεις την τηλεόραση να παρατήσεις το Pc και να βγεις έξω στον αληθινό κόσμο.
- Αυτά που θα δεις θα είναι μία καλή γροθιά στο στομάχι και ίσως συνέλθεις από την ηχορύπανση που φτάνει στα αυτιά σου και από πολιτικούς αλλά και από ΜΜΕ.
Έξω θα δεις κόσμο να ψάχνει τα σκουπίδια για να φάει κάτι. Ουρές ατελείωτες στα συσσίτια, παιδάκια χωρίς βιβλία, πατεράδες και μανάδες να αυτοκτονούν μπρος στα μάτια σου.  
Μόνο αν δεις την αληθινή ζωή (και όχι την ''αλήθεια'' των πολιτικών και των ΜΜΕ) θα καταλάβεις σε ποιο σημείο είμαστε!
- Απαγκιστρώσου (είναι και της μόδας η λέξη) από αυτά που σε κρατάνε!  Μην μασάς!   
Πες όχι στα κόμματα. 
Αυτά σε έφεραν εδώ!
 Όλοι τους! 
Δεν αφήνουμε ΚΑΝΕΝΑΝ από έξω! 
Είναι σύστημα απλά! 
Το σύστημα περνάει καλά και εσύ πεινάς!


Ενημέρωσε τον κόσμο για την κατάσταση σου! 
Πόσο πεινάς, πόσο αγωνιάς για τους φίλους σου, για την οικογένεια σου! 
Μίλα σε όλους! Δεν θες να αποφασίζεις ΕΣΥ για τα θέματα που σε αφορούν! Γιατί πρέπει να σε σώζουν άλλοι;
Η ελευθερία σου πλέον είναι μόνο στα χαρτιά. 
Δεν υπάρχει κράτος δικαίου, ούτε κράτος πρόνοιας! 
Το κράτος που ζεις απλά σε μισεί, σε σιχαίνεται και δεν σε σέβεται! Ποτέ δεν σου λέει αλήθεια, και χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για καταστολή.
Οπότε τι θα κάνεις; Θα κάτσεις σπίτι; Θα χάσεις πάλι την ευκαιρία να γνωριστείς με άλλους ανθρώπους που έχουν τα ίδια όνειρα με σένα, τις ίδιες ελπίδες, τις ίδιες αγωνίες; 
Η θέση σου, η θέση μου, όλοι μας είναι έξω στον δρόμο! Στην πλατεία στο πεζοδρόμιο!